این روزها نام شهید برهر سردری خودنمایی میکند.نام کوچه ها،ورزشگاه ها،میدان ها و...
آیا با این کارها ما دین خود را ادا کرده ایم؟
آیا با این کارها هدف شهدا محقق شده است؟
آیا با این نامگذاری ها دردی از ما درمان می شود؟
آیا با این دست کارها شهدا را به نسل جدید شناسانده ایم؟
گرچه این روزها هر کسی دم از شهید میزند اما آنها مظلوم ترین افراد این عالمند.
آیا ما به عنوان دانشجویان تربیت بدنی شهدای ورزشکارمان را می شناسیم؟
ورزش ایران شهدای بسیاری را تقدیم اسلام کرده است؛ آنهایی که در عین جوانی وشهرت،مغرور نبودند و به راحتی دل از قفس دنیا بریدند.کسانی که بزرگیشان در این دنیای کوچک نمی گنجید و پر پرواز گشودند تا به دیدار معبودشان روانه شوند تا همان گونه که در دنیا با پهلوانی قهرمان شدند در نزد پروردگارشان نیز سربلند باشند.این روزها دیگر کمتر پهلوان دیده می شود یا کمتر پهلوان پرورده می شود.
شاید یکی از دلایل آن این باشد که امروزه ارزش ها تغییر پیدا کرده اند. برخی از ارزش های گذشته امروزه به فراموشی سپرده شده اند و حتی برخی به ضد ارزش تبدیل شده اند. امروزه روزگار این گونه رقم خورده که راستی و درستی و حجب و حیا به ساده گی،دروغ و تزویر و ریا به سیاست، امر به معروف و نهی از منکر به دخالت در کار مردم تعبییر می شود.شاید این سخن شهید آوینی که می گفتند" پندار ما اینست که شهدا رفته اند و ما مانده ایم ولی واقعیت اینست که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند" گویای خوبی برای این زمانه باشد.
ارزش هایی که پهلوان ساخته اند نباید از بین بروند وباید این فرهنگ وارزش ها به نسل جدید منتقل شود.شاید یکی از درد های جامعه ورزش ما که از بی اخلاقی رنج می برد فراموشی کردن کسانی باشد که روزگاری رفتند تا ما بمانیم ،فراموش کردن ارزش هایی باشد که شهدا به خاطرشان از دنیایشان گذشتند. شاید شناخت ما از شهدای ورزشکار گامی به سوی شناخت این ارزش ها باشد،گامی به سوی بازگشت به این ارزش ها ...
برای دسترسی به سیمای پهلوانان (زندگینامه مختصر شهدای ورزشکار)از لینک زیر استفاده کنید
www.navideshahed.com

honest